Язгы урманга сәяхәт: Арчаның тугызынчы балалар бакчасында Җир көне узды

Икенче кече яшьтәге 11 нче төркемнең иң нәни тәрбияләнүчеләре үзләренең тәрбиячеләре Чулпан Гарипова белән бергә табигать дөньясына мавыктыргыч сәяхәткә чыктылар. Алар дөньябызны саклауның никадәр мөһим булуын аңларга тырыштылар.

Балалар бакчасының музыка залы вакытлыча язгы урманга әверелде. П.И. Чайковскийның «Ел фасыллары» әсәре астында балаларны гаҗәеп ачышлар көткән серле дөнья каршы алды. Бәйрәм җылы сәламләүдән башланды: сабыйлар алтын кояш, зәңгәр күк һәм Җир анабыз белән исәнләштеләр.

Бәйрәмнең төп герое урман хуҗасы – Аю булды. Ул әле дә үз өнендә йоклый һәм язның инде килүен белми икән. Балалар зур теләк белән «язны уяту» эшенә керештеләр: шигырьләр сөйләделәр, җырлар җырладылар һәм Аюга язның беренче билгеләре турында сөйләделәр. Уянып киткәч, Аю балаларны үзенең «яшел патшалыгына» чакырды, ләкин уйнарга гына түгел, ә мөһим кагыйдәләрне өйрәнергә дә. «Әгәр мин урманга килсәм» дигән уен формасында балалар экологик әдәп нигезләрен ныгыттылар: урманда чәчәкләрне өзәргә, учак ягарга ярамавын, ә кошларга орлыклар калдыруның игелекле эш икәнен белделәр.

Тәрбияче экологик тәрбиягә аеруча игътибар бирде. «Аланда» чүп-чар табылгач, балалар югалып калмадылар, тиз арада тәртип урнаштырып, кәгазьләрне кәрзиннәргә аерып салдылар. Чистартылган алан шунда ук «чәчәк атты» – кызлар чәчәкләр белән матур бию башкардылар, ә алардан соң «куяннар» күңелле биюгә кушылып, кунакларны сөендерделәр.

Чараның үзенчәлеге – табигатьне саклау өлкәсендә эшләүче хөрмәтле кунаклар катнашуы булды. Бу тәрбияви һәм җылы бәйрәмне Татарстан Республикасы биологик ресурслар буенча дәүләт комитетының «Ашыт» дәүләт табигать заказнигы җитәкчесе Илшат Шәйхетдинов һәм заказникның әйдәп баручы белгече Рәшит Әхмәтҗанов игътибар белән күзәттеләр.

Сәяхәт ахырында Аю балаларга табигатьнең иң зур серен ачты – өч хәзинә: су, җир һәм һава. «Алардан башка без яши алмыйбыз», – дип ул сабыйларга җитди, ләкин аңлаешлы итеп аңлатты. Дуслык һәм планетага мәхәббәт билгесе итеп балалар, җирдәге тормышның тыныч һәм дус булырга тиешлеген искәртеп, «Үпкәләштек-килештек» биюен башкардылар.

Бәйрәм тәмамланды, балалар үз төркемнәренә «әйләнеп кайттылар», ләкин аларның күңелләрендә мөһим бер фикер калды: Җир – безнең уртак йортыбыз, ул безнең кайгыртуыбызга һәм мәхәббәтебезгә мохтаҗ. Хәзер балалар бакчасының табигать почмагында, һәркайсыбыз, хәтта иң кечкенә кеше дә, планетабызны бераз гына булса да чистарак һәм матуррак итә ала икәнен искәртеп, урман Аюы бүләк иткән рәсемнәр эленеп торачак.

Чулпан Гарипова,

Арча шәһәренең 9нчы балалар бакчасы тәрбиячесе